De visie op stola's en paramenten: ruimte voor verbeelding

Stola's en liturgische kleden (ook wel paramenten genoemd) vormen een belangrijk deel van het werk van Anne-Marie van der Wilt. Karakteristiek in haar werk is het gebruik van abstracte of gestileerde vormen. Door deze vormen ontstaat ruimte voor de verbeelding van de mensen die er naar kijken. Zij laat graag de kleur voor zichzelf spreken door gebruik te maken van het ton sur ton effect, het werken met verschillende kleurnuances van één kleur zodat er een kleurenspel ontstaat en daarbinnen een bepaalde compositie. Het materiaal van de liturgische kleden is eveneens uniek: zij gebruikt dupionzijde en zijde door haarzelf beschilderd.

De paramenten die tegenwoordig in kerken en ateliers worden gebruikt, bevatten meestal heel concrete symbolen zoals de vis, de korenaar, het kruis, de druiventros, een open boek, de duif, de alpha en de omega, het Christus monogram, een schip als symbool van de kerk. Deze christelijke symbolen met een lange traditie hebben een onbetwiste zeggingskracht. Ze bieden mensen echter weinig ruimte om zelf iets te zien in de afbeelding. De paramenten gaan daardoor voor mensen niet echt 'leven'.

Van der Wilt meent dat zij de verbeelding van de toeschouwer kan stimuleren door te spelen met vormen binnen het spectrum van de kleur van het liturgisch jaar. Mensen kunnen zelf vormen of symbolen ontdekken in de paramenten. Er wordt een beroep gedaan op de verbeelding van de toeschouwer en zo wordt een brug geslagen tussen de zijn of haar persoonlijke (geloofs-)beleving en de thema's van de liturgische tijd waarin de paramenten worden gebruikt.